Eskiye özlemle başladı herşey. Bilinmez, eskiyi özlemek pişmanlıklardanmıdır yoksa basit bir duygu mudur sadece? Buluruz elbet birgün cevabı. Yazmak istiyor canım kayıtsızca. Aklıma estikçe, üzüldükçe, sevdikçe, sevindikçe.
Saat sabaha karşı 4'ü geçiyor. Boşa geçiyormuş gibi zaman, peşi sıra geliyor insanın mazide kalanlar. Uyuyunca saf,savunmasız yakalıyorlar rüyalarda.
Daha çok yaşanacak var ama bir o kadar da kaybedilen. İnsanın ruh hali bunlara bağlı biraz sanırım. Hangisi daha ağır basıyorsa terazide, hesap değişiyor ona göre. Bu aralar hesaplar benden gidenlerden yana ağır basıyor ki bu gariplik ve yazma isteği. Bu da soru ya yazma isteği negatiflerden mi besleniyor acep. Çok mutluyum, çok umutluyum içimi dökmek isitiyorum dediğimi hiç hatırlamıyorum.
Yazacağım bu aralar belki rahatlarım.
